رد پای من

itsmine — Fri, 18 Dec 2009 18:13:18 GMT

مثل دیشب شد

پایم را نگذاشته سرازیر شد

می دانی میان اشک هایم می خندم

به خودم

به زندگی

باور می کنی که من اشک ترک اینجا را دارم می ریزم

قبلا تر ها گفته بودم و گفته بودی که روزی دلتنگ اینجا هم می شوی

قبل آمدنم بود

گفتم و باورش داشتم اما نه به این زودی ها

گفتم و فکر کردم تا وابسته شوم و عادت کنم وقت زیادی لازم است

اینجا اتفاق خاصی نیست

زندگی در رفت و آمد به دانشگاه و هر از گاهی سریال دانلودی دیدن با دوستان ایرانی ام می گذرد

اما حس عجیبی ست

شاید چون اینجا

این خانه

این زندگی

فقط مال من است

...

این ها را اگر می نویسم می خواهم یادم بماند که اینجا را دوست دارم

که یک ماه دیگر که دارم برمی گردم یادم بیاید

که اشک ترک اینجا را ریخته ام ناخود آگاه

علی رغم آن همه دوستی و عشق که آن طرف ها منتظر است

یادم بماند زود عادت کرده ام به تنها بودن و زندگی کردن

یادم بیاید

که یک ماگ دارم که وقت برگشتن افتتاحش می کنم

یادم بماند

پ.ن: راستی آذین هم پیدا شد :) می بینمش

حتما

itsmine — Thu, 17 Dec 2009 20:47:42 GMT

می دانی حالا که انقدر نزدیک شده آمدنم

انقدر نزدیک شده همه ی دوباره دیدن ها

حالا که چمدان نصفه نیمه پر شده وسط اتاق لمیده روی زمین

حالا که باید خوشحال باشم

که خوشحال بودم تمام روزهای پیش را

نشسته ام اما و به پهنای صورتم اشک می ریزم

حالاست که دندان هایم به هم می خورند از هق هقم

چه شده است من را

نمی دانم ..

اشک شوق نیست

این را مطمئنم ...

itsmine — Wed, 09 Dec 2009 22:17:19 GMT

همه ی او ها را پاک کردم

اغراق کنم می گویم برای تو

itsmine — Mon, 30 Nov 2009 10:36:18 GMT

اینجا باید خیلی علاقه مند به علم باشی

خیلی بیشتر از آنی که من هستم اکنون

یک جوری باید غول چراغ جادو باشی برایشان

که من نیستم

itsmine — Thu, 26 Nov 2009 23:03:18 GMT

می ترسم و پست را پاک می کنم

هرچند

غفلت تو که می رسد به تردید من سر جایش

itsmine — Wed, 18 Nov 2009 15:25:18 GMT

از این كه واژه ای به نام شانس نجاتم داده وحشت کردم

میتونستم الان مرده باشم

به همین راحتی

itsmine — Wed, 11 Nov 2009 20:29:18 GMT

باید زودتر از تو می نوشتم

باید زودتر بودنت را ثبت می کردم در همه این روز و شب ها

که انگار همیشه بوده ای

انقدر می خواهمت که انگار همیشه خواسته ام بوده ای که خوب می دانم و می دانی که این چنین نبوده

انقدر بودی که همه نبودن هایت را از یاد برده ام دیگر

باش

بمان

برایم باش و بمان

itsmine — Tue, 10 Nov 2009 21:25:18 GMT

فیلم نوت بوک را دیده بودم

درست 5 دقیقه قبلش تمام شده بود تماشایش

نشده بود دانلودش کنم و نشستم پارت پارت

آن لاین از یوتیوب تماشایش کردم

پارت 17 صدا نداشت

تازه تمام شده بود و او بود

حرف می زدیم از نوع معمولی اش

وسط همه حرف هایمان بود که گفتم فیلم را دیده ام

- دوستش داشتی؟

- عاطفی بود و قشنگ

نفهمیدم چه شد

توهم نبود و من بودم که لحظه ای توی سرمای آخر پاییز

توی خیابان تاریک و درازی شانه به شانه اش می رفتم

توهم نبود و من بودم آن لحظه که چراغ های خیابان آزادی برایم آخرین لحظه ها بود

من بودم که دست هایم بوی پرتغال می داد

سرد بود

و آخ چه شوری داشت دلم آن روزها ..

ندید از پشت این فاصله ها و این مانیتورها که قلبم ریخت

که پشت کردم و چسبیدم به شوفاژ

خوب شد ندید ...

itsmine — Sun, 08 Nov 2009 14:12:13 GMT

نگرانم ...

itsmine — Thu, 05 Nov 2009 23:29:18 GMT

این مطلب را یک سال پیش هم چنین روزی یک روز این طرف تر یا آن طرف تر یا همین امروز نوشته بودم:

فال های روزانه ام را تا 14 روز آینده خوانده ام... :-|

این روزها انگار دارم روی تردمیل می دوم...

دریغ از 1 سانتی متر که جلو بروم

و هیچ فکر نمی کردم یک سال بعدش

یک سال بعد از این حس سکون

کنار دوستان ایتالیاییم در هلند در حال تماشای کنسرت آفریقایی باشم

زندگی چیز عجیبی ست و زمان عجیب تر..

هیچ هم نمی شود دانست اکنون هم که یک سال بعد هم چنین روزی یک روز این طرف تر یا آن طرف تر چه می گذرد بر آدمی

هیچ